فرخ FARROKH

با دوست عزیزی دقایقی پیش داشتم تلفنی صحبت میکردم. در جمله صحبت هایمان همچنین قصد واگذاری گربه اش را به خانواده ای مهربان و دلسوز به من ابلاغ کرد. از من پرسید که آیا سراغ چنان خانواده و محفلی را دارم. این دوست من دلیل تصمیمش را بر این مبنی نهاد که به خاطر سفر های زیادی که میکند و غیره انصاف بر آن گربه نیست و فلان و بهمان...

به دوستم این میخواستم بگویم که سرنوشت تو را صاحب گربه ات کرده است و او را گربه تو. یک نگاه به چشمانش بیانداز و خواهی دید که حال که بر گشته ای همه چیز خوبست و محنت ایام جدایی فقط محک در خاطره تو است نه او...

به سلامتی دوستم واینکه سالم از سفر برگشت این یکی رامیاندازم بالا،
نوش...
....

و همچنین یادآور چند کلمه از نوشتار های زیبای خودش میشوم:
“گربه فقط يك مكمل است. مانند يك جرعه باده (نه به اين خوشخوراكي البته!!) يك شب درااااااااااااااااااااز غربت، يك لوح شيشه‏اي كامپيوتر در هجوم جنون‏آساي خاطرات ... اينجا فقط يك گربه است كه مي‏تواند مانند عزازيل مرشد و مارگريتا روي كي برد يا تخته كليد بجهد و خاطرات را مهار كند. سگ ولگرد هدايت و گربه‏ي آندره‌‌ مالرو و رخش رستم و اسب چوبك و موش‌هاي اشتاين‏بك و حشره‌ي كافكا و همه و همه مكمل يك تصويرند. تصوير تنهايي يك انسان. همين!”